Sir Isaac Newton

Sir Isaac Newtonpost

Indias One Of The Greatest Scientist Sir Isaac Newton
BIBLIOGRAPHY OF Sir Isaac Newton

Born on : 25 December 1642 at Woolsthorpe, England.

Died on : 20 March 1727 At London.

Newton was a great scientist and his discoveries was related to mainly optics, mathematics and motion.

He also discovered the infinitesimal calculus.
In modern science history his main contribution was the Mathematical Principal Of Natural Philosophy. in 1687.

Newton was the son of a farmer who died at the three months before he born. Newton was born as a premature baby having very weak and low weight body which was hardly to survive.
When newton was three years his mother got remarried and went with him. She left newton with his grandparents.
At 12 year newton again met with his mother when her second husband also died. He started his basic education from kings school but his mother wanted him to be a farmer but newton fails in that work and again return to the Kings school to continue his education.

After his basic education he got admittted in Cambridge university. There most of his time was spent while studying by the modern philosopher.
When after completing his studies his first work was based on optics. He discovered that a white light ray is not simply a light it is the mixture of many different types of rays refracted at different angles he convinced up by his chromatic abberation in a telescope.When he passed awhite beam of light through a prism he noticed a spectrum of different colours.
He also proved by his experiments that light is consist of small movable particles other than waves.
He also contributed in celestial machines. He also discovered the centrifugal force on a moving body in a circular path.
Newtons last part of life was full of oppositions on his experiments and so many struggles.

Read More

Alfred Binett

Born on : July 1857
Born at : Nice, France
Died in : 18 October 1911
Discovery : research related to mental capacity of human
and also studies on human sexual behaviour.
Journal published : LAnnee psychologique based on pshychology of human

The father of Alfred Binet was a physician and his mother was  an artist. When Binet was only 15 his parents got divorced and mother of Binet raised him up. Binet also recieved many awards when he was 15 due to his extra ordinary skills and intelligence. His early education was held in Louis Le Grand school.

Alfred Binet was a famous French phychologist and scientist. His name become wellknown due to his contribution as a unique research which was related to the mental capacity of humans. He made a great revolution in the field of psychology and education maily in the field of human intelligence. at the time of his invention he did not realize the importance of his discovery but later soon he got the worth of his discovery.

Alfred Binet also work with many publications and also one of his journal name “Lannee psychologique” was published and also regarded as one of the most important journal.

When binet was 20 he got an opportunity to join Bibliotheque nationale de France as a reader where he also studied about various trends and development in psychology. Later he developed his interest in sensory and assiciationistic psychology due to the inspiration he got by the work of Theodule Ribot and John Stuart Mill.

LAter in 1884 Binet got married with the daughter of Edouard Gerard Balbiani who was a famous embyologist. Binet had two daughters named Alice and Madeleine. In 1890 Binet started experiments at his home with his daughters and their behaviour in a systematic manner. Later he published his work and explain his experiments related to individual intelligence.

Alfred Binet also concluded his research on human sexual behaviour and he also coined a unique term called erotic fetishism.

In 1880s at Salpetriere Hospital Binet met with Jean Martin and research on hypnisis and hysteria.

in 1894 Binet again joined the Laboratory of experimental Psychology, Sorbonne as a director. There to create LAnnee psychologique he started working with Henry and Theodore.

In his experiment Binet also introduced the school children. In his research related to individual intelligence and visual memory a French Physical chemist also helped him. He concluded that the intelligence defferences of various persons and also an individual could be finely measures. Later for the study related to a child he also joined the Free Siciety for the Psuchological Study. He also contributed with his services at Commission on Education of Mental retarted children.

Alfred Binet research also related to the conclusion on the variable intelligence of a child and creted a model which is helpful to measure the individual differences of typical and atypical children.

Unfortunately in 18 october 1911 he died.

Read More

Alexander Fleming

Born on : 6 August 1881
Born at : Ayrshire, Scotland
Died in : 1955 due to heart failure
Discovery : Penicillium notatum

Alexander Fleming was married with Sarah but his wife Sarah was died soon in 1949. They both had a child named Robert Fleming. Fleming again married with Dr. Amila Koutsouri Voureskas. Shw also dies in April 9 1953.

Alexander Fleming was one of the most well known world famous scientist. He was born in Scotland. He was the fourth child of his parents. LAter in 1906 he jained a medical school situated in London. He completed his graduation there in 1906. During world war 1 held on 1911-1918 in also assisted the hospital battlefield held in France. There he noticed that his soldier was dying only after a few years due to other diseases or septicemia  but not due to the war. When the war was over he started finding the medicines to get over these infections and heal the wounds. He got the medicineces and spays but were not so much effective the spray creates the wound more dangerous if it deep. Fleming got so much upset and decided to discover some more medicines.

He moved to his laboratory in 1928 and started the experiments. He creates many cultures of different bacteria in different dishes after sometimes he moticed the contaminatons appears in some dishes due to a fungus, he though that his effort was ruined and decided to discard the dishes but suddenly he noticed that in some places around the fungus the bacteria could not be able to develop in the dish.

He moved that fungus seperated in other dish and discovered that it is from the Penicillium group. In 1929, he made his discovery publicily. At that time few other doctors thought that about penicillin that it was an antibiotic could be a topical antiseptic, obtained through Penicillin fungus. Here Fleming was sure and confident that this antiseptic penicillin should also work within the body also. He also concluded through various experiments that the fungus also had a germ killing power yet after diluted it with a lot of water. Again in 1940 he tried to cultivate the penicillin but it was very difficult to develop, and also it was very difficult to get seperated the germ kill agent present in that fungus.

By the luck after sometime Ernst Chain who was a German Chemist had discovered a unique process of how to isolate the germ kill agent and concentrate it. One of the other scientist named Howard Florey also discovered the process to create a mass production of this fungus. During world war 1 this penicillin had cured many diseases and due to this discovery Florey and Chain also the Nobel Prize in 1945.

Read More

Anna Hazare

Anna Hazare

FIGHT AGAINST CURROPTION WITH ANNA HAZARE
BIBLIOGRAPHY OF ANNA HAZARE

Popular Name : Anna Hazare

Father Name : Baburao Hazare

Mother Name : Smt. Laxmibai Hazare

Date of Birth : 15 – June- 1937

Birth Place : Bhingar, Maharashtra, India

Religion : Hinduism

Nationality : Indian

Present Address : Ralegan Siddhi, Parner, Maharashtra,

Kisan Baburao Hazare, popularly known as Anna Hazare (January 15, 1940),

is an Indian social activist he especially recognized only for his contribution in the development of Ralegan Siddhi, a village in Ahmednagar district, Maharashtra, India and also a great efforts for establishing it as model village, for this effort he was also awarded the Padma Bhushan by Govt. of India, in 1992.

After leading a number of nonviolent protests in Maharashtra state against corruption, Hazare started a fast unto death on 5 April 2011 to exert pressure on the government of India to enact a strong anti-corruption act as envisaged in the Jan Lokpal Bill, a law to establish a Lokpal (ombudsman) with the power to deal with corruption in public offices.

Septuagenarian Hazare demands for a bill that gives an independent ombudsman police-like powers to prosecute ministers, bureaucrats and judges had tapped into widespread anger over a spate of graft scandals that have tarnished the country image and weakened the government of Prime Minister Manmohan Singh.

Anna Hazare has been honoured with the Padma Shri in 1990 and the Padma Vibhushan in 1992. In addition, he has been the recipient of numerous awards from various state, national and international organizations, including the prestigious Transparency International (IT) Integrity award in 2003 from Transparency International Government and Anna Hazare kept the communication going on contentious issues concerning Lokpal bill on the fourth day of the fast of the social activist.
On the issue of notification, Anna Hazare suggested the alternative of an official order outlining the details of the committee.

The fast ended on 9 April 2011, the day after all of Hazare demands were agreed by the government of India. The government issued a gazette notification on the formation of a joint committee (of government and civil society representatives) to draft an effective Lokpal Bill.
According to the July 2011 findings of a CNN-IBN- Hindustan Times Opinion poll, the Indian public prefers Anna Hazare to the Government of India to tackle corruption, and also see him as more trustworthy than the government.
According to an Indian daily English newspaper Daily News and Analysis annual list of top 50 most influential people for 2011, Anna Hazare is the most influential person in Mumbai.

Anna Hazare was arrested in 1998 during Shiv Sena-BJP rule in Maharashtra when a defamation suit was filed against him by then Maharashtra Social Welfare minister Babanrao Golap of Shiv Sena.

Read More

Mahatma gandhi

Born on: October 02, 1869
Born at: Porbandar, New Delhi
Died on: January 30, 1948
Studies at: Samaldas College at Bhavnagar, Gujarat, University College London

Mohandas Karamchand Gandhi 2 October 1869 — 30 January 1948)

Mohandas karamchand gandhi was the famous leader of independence movement of india.
He was born on 2 october 1869 in porbandar. He was the son of Karamchand Ghandhi and Putlibai.

Gandhiji family

At the age of 13 Mahatma gandhi was got married with Kasturba. They had four sons. When Gandhi was of 18 years he left India and moved to London on september  1888 to become a barister.
At initial some days in London Gandhiji tried to adopt the lifestyles of the peoples in London by spending his time to learn english and french and voilin and dance classes. but later he realized that he was there only for studies so, he decided to leave all these things and to become a serious student and starts living simple lifestyles.
Gandhiji passed their exams sucessfully and retuned to India on june 10, 1891. For the next two years Gandhiji keep practicing in India.

After some years Gandhiji again moved to south Africa in order to gain more knowledge about law and order. This was South Africa which convert a shy and silent man to a potent and resilent leader. On one of his business trip somthing happened which was very strange for him. When one day Gadhiji was boarded the train at Pietermartizburg station, there the official told him not to travel in first class but he has neede to travel in the third class, But as Gandhiji had the ticket of first class so he refuse to travel on third class. On this reaction of Gandhiji one of a policeman came there and threw Gandhiji out of the Train along with his luggage. This type of discrimination made Gandhiji think of that wheather he had to go back to his home of fight against the discrimination scattered by Britist rulers for Indians. Then he decided to fight against the discrimination and for the rights of Indians in South Africa.

In 1906 Gandhiji again grown up with Satyagrah which means the “passive resistence”. But For Gandhiji Styagrah truly means for truth force.

Due to his civil disobedience campaign he got jailed. He again conclude  320 km march towards the  sea to collect the salt which was also called as Dandi march. On release from prison in 1931 he the round table conference in London and conferenced over the reformation of Indian contitution.. In 1946 He also discussed with Cabinet mission and which recommended the new indian constitutional structure. Unfortunately on 1947 after independence when he tried to stop the hindu muslim conflict he died shooted by a hindu fanatic named Nathuram Godse. The last word he said during his death was “Hey Ram”. This accident scattered a heavy sorrow and sadness for whole country and their peoples and we all had lost our great leader Mahatma Gandhi. Who was also now called with respect as “The father of the nation”

Read More

Shivram Hari Rajguru

Born on: 1908
Born at: Khed in Pune District
Died on: 23rd March 1931
Studies at: Kashi reading at the Lokmanya Tilak Library

The full name of Rajguru was Shivram Hari Rajguru. He was born on 1906 in a brahmin family at Pune. He was also known as Raghunath. He learn sanskrit at his very early age at Varanasi and mostly reads at Lokmanya Tilak Library. During his learning he came to contact with with revolutionaries and also joined the Hindustan Socialist Republican Army. After joining this army he bacame very close to Chandrashekhar Azad, Sardar Patel. Rajguru was also a very good shooter.

He also took part in revolutionaries actions. On October 30 1928 when Lala Lajpat Rai concluded a prtest against Simon Commission, created by Britishers under Sir John Simon.  The police also reacted against this and one of the policeman killed Lalaji and he died on 17 November 1928.

Then to take revenge of Lalaji, Bhagat singh, Sukhdev and Rajguru lead a mission for the death of that police officer and killed him on 17 December 1928. After that he left Bhagat singh and moved underground in Nagpur. There he met with Dr. K.B.Hedgewar and hide in a RSS worker house. After somedays he moved to Pune again. He got arrested on 30 september 1929 and a case was started by government against 16 persons including Rajguru. All were awarded as imprisonment on 7 October 1930 and also processions and representations were made for their deaths. Mahatama Gandhi and various other leaders tried to protect them but after lots of tried they failed and finally Rajguru was hanged in Lahore jail on 23 March 1931 along with his two mates and after that got burnt under the supervision of policemen. Sadly Rajguru was only of 23 years old when he died. The whole country got admired by the sacrifice of this young revolutionaries and the sacrifices of such a brave youngmen. We truly salutes our this brave freedom fighter who thought only for his country and left all about himself behind. He only lived for his country and finally accept the death happily during his fight against the British rulers.

Read More

இசை எனும் தவம்

ஒரு நவாபின் அரண்மனையில் பல இளம் பாடகர்கள் இருந்தனர்.அரசவைக்கு வந்த சிறந்த பாடகன் ஒருவன் தான் பட சில விதிகளைச் சொன்னான்.அவை கடுமையாயிருந்தன.

அதாவது அவன் பாடும்போது யாரும் தலையை அசைக்கக் கூடாது.அசைந்தால் அவர்களின் தலைதுண்டிக்கப் பட வேண்டும்.நவாபும் விதிமுறைகளுக்கு ஒத்துக் கொண்டு,இசையைக் கேட்க விரும்புபவர்கள் இந்தக் கட்டுப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டால் வரலாம் என அறிவித்தான்.

பல ஆயிரம் பேர் அந்த பாடகனின் இசையைக் கேட்கக் கூடினர்.விதிகளை நிறைவேற்றும் பொருட்டு நவாப் உருவிய வாளுடன் வீரர்களை ஆங்காங்கு நிறுத்தினார்.ஆனால் தலையை அசைப்பவர்களை நிகழ்ச்சியின் இடையில் வெட்டிக்கொண்டு இருந்தால் ,பாடகனுக்கு தொந்தரவாக இருக்கும் என்பதால்,தலை அசைப்பவர்களை அடையாளம் காணச் சொன்னான்.

இவ்வளவு கடுமையான ஏற்பாடுகளுக்குப் பின்னும் பத்து பேர் தலை அசைத்துவிட்டனர்.நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் அவர்கள் தலையை வெட்ட அரசன் ஏற்பாடு செய்தான்.அப்போது அந்த பாடகன் சொன்னான்,''இந்த பத்து பேர் மட்டுமே என் பாடலைக் கேட்கத் தகுதி உள்ளவர்கள்.மற்றவர்கள் மரணத்திற்குப் பயந்து என் பாடலைக் கவனிக்கவில்லை.அவர்கள் கவனம் அவர்களின் உயிர் மீதுதான்.

அவர்களுக்கு இசை தேவையில்லை.நான் பாடிய பாடல் இந்த பத்து பேருக்கு மட்டும் தான்.அவர்கள் என் பாடலின் இனிமையில் தம்மை மறந்து விட்டார்கள்.எல்லாக் கட்டுப்பாடுகளையும் மீறி பாடலின் இனிமை அவர்களது இதயங்களைத் தொட்டிருக்கிறது..மீதி இரவும் நான் அவர்களுக்காக பாடுவேன்.எனக்குப் பரிசு எதுவும் தேவையில்லை.இசையைக் கேட்கும் உண்மையான மனிதர்களைக் கண்டுபிடித்ததே சரியான பரிசு.

இவர்களுக்கு பரிசு கொடுக்கும்படி நான் உங்களை வேண்டுகிறேன்.ஏனெனில் இசை என்பது ஒரு தவம் என உணர்ந்தவர்கள் இவர்கள்''அந்த பத்துப் பேரைப் பொருத்தமட்டில் இசையைக் கேட்கும்போது அவர்களே மறைந்து போய்விட்டார்கள்..இசைமட்டுமே அங்கு இருந்தது .

Read More

நற்பண்புக்கு கிடைத்த பரிசு(சிறுகதை)

ஒரு ஊரில் தொடர்ந்து சில ஆண்டுகளாக மழை பெய்யவே இல்லை.அந்த ஊரில் கடும் பஞ்சம் நிலவியது.மக்கள் பசியால் வாடினார்கள்.

நல்ல உள்ளம் படைத்த செல்வர் ஒருவரிடம் அந்த ஊர் மக்கள் ஒன்று கூடி வந்தனர்.ஐயா! பெரியவர்களாகிய நாங்கள் எப்படியோ பசியை பொருத்து கொள்கிறோம்.சிறுவர்கள்,குழந்தைகள் என்ன செய்வார்கள். நீங்கள்தான் எதாவது உதவி புரிய வேண்டும் என வேண்டினார்கள்.

இரக்க உள்ளம் படைத்த அந்த பெரியவர் “இந்த ஊரில் குழந்தைகள் யாரும் பசியால் வாட வேண்டாம்.ஆளுக்கொரு ரொட்டி கிடைக்குமாறு செய்கிறேன்.என் வீட்டிற்கு வந்து எடுத்துச்செல்லுங்கள் என்றார்.”

மாளிகை திரும்பிய பெரியவர் தன் வேலைக்காரனை அழைத்தார்.”இந்த ஊரில் உள்ள குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையை கணக்கெடுத்துக்கொள்.ஆளுக்கொரு ரொட்டி கிடைக்க வேண்டும்.கூடவும் கூடாது.குறையவும் கூடாது” என்று கட்டளையிட்டார்.

வேலைக்காரனும் அப்ப்டியே ஆகட்டும் ஐயா என்று கூறினான்.
வேலைக்காரன் அனைவருக்கும் ரொட்டி வாங்கிக்கொண்டு வந்து மாளிகை வாசலில் குழந்தைகளின் வரவுக்காக காத்திருந்தான்.

சிறிது நேரத்தில் ஊரில் உள்ள குழந்தைகள் அனைவரும் வேலைக்காரனை சூழ்ந்து கொண்டு பெரிய ரொட்டியை எடுப்பதில் குழந்தைகள் ஒவ்வொருவரும் போட்டி போட்டனர்.ஒரே ஒரு சிறுமி மட்டும் அமைதியாக இருந்தாள்.எல்லோரும் எடுத்து சென்றது போக மிஞ்சி இருந்த ஒரு சிறிய துண்டை எடுத்தாள்.அங்கிருந்து மகிழ்ச்சியுடன் சென்றாள்.

இப்படியே நான்கு நாட்கள் நிகழ்ந்தது.எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார் பெரியவர்.ஐந்தாம் நாளும் அப்படியே நிகழ்ந்தது.எஞ்சியிருந்த சிறிய ரொட்டியை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டாள் அந்த சிறுமி.

தன் வீட்டிற்கு வந்த அந்த சிறுமி.அந்த ரொட்டியை தன் தாய்க்கு கொடுத்தாள்.ரொட்டியை பிய்த்தாள் தாய் அதில் இருந்து ஒரு தங்கக்காசு கீழே விழுந்தது.

அந்த தங்கக்காசை எடுத்துக்கொண்டு சிறுமி பெரியவரின் வீட்டிற்கு ஓடி வந்தாள்.”ஐயா இது உங்கள் தங்கக்காசு ரொட்டிக்குள் இருந்தது பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்” என்றாள் அந்த சிறுமி.

‘சிறுமியே உன் பொறுமைக்கும் நற்பண்பிற்கும் நான் அளித்த பரிசே இந்த தங்கக்காசு,மகிழ்ச்சியுடன் எடுத்துக்கொண்டு வீட்டிற்கு செல்!’ என்றார் பெரியவர்.

துள்ளிக்குதித்தபடி ஓடிவந்த அவள் நடந்ததை அப்படியே தன் தாயிடம் சொல்லி குதூகலித்தாள்!!!

Read More

புல்லுக்கு இறைத்த நீர்..!

தவிர்க்க முடியாமல் போயிருக்கலாம். எப்படியோ அவனை நேருக்கு நேரே சந்திக்க வேண்டிய சந்தர்ப்பம் தற்செயலாக வந்துவிட்டது.
எதிர்பாராமல் இப்படிச் சந்திக்கும் தர்மசங்கட நிலை ஏற்படும்போது சிலர் தெரியாதமாதிரி, கண்டும் காணாததுபோல முகத்தை மறுபக்கம் திருப்பிக் கொண்டு அந்த இடத்தை விட்டு மெல்ல நழுவி விடுவதும் உண்டு.

சிலர் வேறு வழியில்லாமல் ''சார் எப்படி இருக்கிறீங்க, சௌக்கியமா..?'' என்று பட்டும் படாமலும் குசலம் விசாரித்து விட்டு விலகிச் செல்வதும் உண்டு. இன்னும் சிலர் உண்மையாகவே குரு பக்தியோடு, நலம் விசாரிப்பதில் அக்கறையோடு நின்று நிதானமாக பேசுவதும் உண்டு.

'இத்தனை வருடங்களுக்குப் பின்னும் என்னுடைய பெயரை ஞாபகம் வைச்சிருக்கிறீங்களே, எப்படி சார்..?' என்று வேறுசிலர் ஆச்சரியப்படுவதும் உண்டு.

'உங்கவீட்டிற்கு குடும்பத்தோடு ஒரு நாளைக்கு வரணும் சார், உங்களைப் பற்றி தினமும் வீட்டிலே சொல்லுவேன், இது நீங்க கொடுத்த வாழ்க்கை.' கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு டாக்டர் சுந்தர் சென்றவாரம் கண்கலங்கச் சொன்னபோது எனக்கும் கண்கள் கலங்கிவிட்டன.

வீட்டைவிட்டு வெளியே உலாவந்தால் என்னிடம் படித்த மாணவர்கள் நிறையவே தென்படுவார்கள். இப்படி என்னிடம் படித்த எத்தனையோ மாணவர்கள் இன்று டாக்டகளாகவோ, அல்லது உயர் பதவி வகிப்பவர்களாகவோ இருந்து கொண்டு சென்ற இடமெல்லாம் என்னிடம் நலம் விசாரிக்கும்போது,

இந்த சமுதாயத்திற்கு முடிந்த அளவு நல்லதொரு ஆரோக்கியமான சந்ததியை உருவாக்கிக் கொடுத்த எனது கடந்தகால வாழ்க்கையில் ஒரு அர்த்தம் இருப்பதாக எனக்குள் ஒரு பெருமிதம் தோன்றும். என்னுடைய மாணவன் என்று சொல்லிக் கொள்வதில், அறிமுகம் செய்வதில் மனசெல்லாம் பூரித்துப் போகும். இவன் மட்டும் எந்த வகையிலும் சேராமல் வித்தியாசமாய், மரியாதையின் நிமிர்த்தம் சட்டென்று வாயிலே இருந்த சிகரட்டை எடுத்து பின்னால் மறைத்துக் கொண்டு நின்றான்.

வாய்க்குள் இருந்த புகையைக் கஸ்டப்பட்டு மென்று விழுங்குவது தொண்டைக் குழி அசைவில் தெரிந்தது. பார்ப்பதைத் தவிர்த்திருக்கலாம். தர்மசங்கடமான அந்த நிலையில் தன்னைத்தானே மாட்டிக் கொண்டு விழித்தான். அந்த இறுக்கத்தைத் தணிக்க, எதிர்த்தாற்போல் நின்ற அவனிடம் 'எப்படி இருக்கிறாய்,..?' என்று குசலம் விசாரித்தேன்.

என்னுடைய கல்லூரி வாழக்கையில் வந்துபோன பலரில் இவனும் ஒருத்தனாய் இருந்தான். நல்ல நிறமாய், மிக நேர்த்தியாக உடை அணிந்து இருப்பான். அன்று மாணவனாய் இருக்கும் போது பார்த்த அதே அலட்சிய் பார்வை. உருவம் மட்டும் கொஞ்சம் மாறி இருந்தது. புத்தகமும் கையுமாய் அதே மூக்குக் கண்ணாடியோடும், கீழ்க்கண் பார்வையோடும் காட்சி தந்தான்.

வெகுநாட்களாகத் தூங்காதவன் போல முகம் களைத்திருந்தது.
'சார் நல்லா இருக்கிறீங்களா..?' என்று ஒரு சொல்லாவது அவன் கேட்டிருக்கலாம். கேட்கவில்லை. எனக்கேன் இந்த ஆசை என்பது எனக்கே புரியவில்லை. எதையுமே நிலையாக உள்வாங்கிக் கொள்ளும் நிலையில் அவன் தற்போது இல்லை என்பது அவனை அருகே பார்த்தபோது புரிந்தது. தள்ளாத வயதில் எதிர்பார்புகள் அதிகமாக இருக்குமோ?

மேளனத்தின் இடைவெளியைத் தவிர்ப்பதற்காக,
'என்ன இந்தப் பக்கம்..?' என்றேன்.

'சும்மா.. லைபிரரிக்கு..!'

அந்த ஒற்றைச் சொல்லுக்கு மேலே அவன் எதுவும் சொல்லவில்லை.
அந்த ஒற்றைச் சொல்லை வைத்துக் கொண்டு இவனைப் பற்றிய முழுவதுமான எந்த ஒரு முடிவிற்கும் என்னால் வர முடியாமல் இருந்தது.
காற்றின் சுழற்சியில் சிகரட் புகை மேலே எழும்பி முதுகைத் தாண்டி தலைக்குமேலால் சுருண்டு போனது. விரல் இடுக்கில் இதுவரை பின்னால் மறைத்து வைத்திருந்த சிகரட் விரலைச் சுட்டிருக்க வேண்டும்.

அப்படியே கீழே நழுவவிட்டான். விழுந்த இடத்தைப் பார்க்காமலே வெகுலாவகமாக குறி வைத்துச் செருப்புக் காலால் மெல்ல நசித்து விட்டான். அது நசுங்கிய வேகத்தில் வித்தியாசமான ஒருவித மணம் பரப்பி வண்டிச் சக்கரம்பட்ட தேரைபோல இறுதி மூச்சை விட்டுப் பிதுங்கிப் போனது. என் மீது இருந்த பார்வையை எடுக்காமலே தன்னிச்சையாகவே அத்தனையையும் செய்து முடித்தான்.

ஒருவேளை இவனது கடந்தகால வாழ்க்கையும் இப்படித்தான், புரியாத தெரியாத காரணங்களால் அடிபட்டு நசுங்கிப் போயிருக்குமோ..?
எனக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறது, இவன் முதன் முதலாக அட்மிஷன் கேட்டு வந்தபோது அவனது தாயும் கூடவே வந்திருந்தாள். கேட்டதற்கு மட்டும் இவன் தலையசைத்தான், பாரம் நிரப்புவது முதற்கொண்டு மிகுதி யாவற்றையும் தாயே செய்து முடித்தாள். போகும்போது 'என் பையன் டாக்டராகணும், அது உங்க பொறுப்பு என்று வேறு சொல்லிவிட்டுச் சென்றாள்.

மகனை எப்படியாவது டாக்டர் ஆக்கிவிட வேண்டும் என்ற ஆதங்கம் அவள் பேச்சிலும் செய்கையிலும் தெரிந்தது.

அவனுக்கு கணிதம் நன்றாகவே வந்தது. ஆனால் விஞ்ஞானம் புரியவே மாட்டேன் என்றது. பொறியியல் துறையில் அவனுக்கு இருந்த ஆர்வம் விலங்கியல் துறையில் வரவேயில்லை. ஆனாலும் எப்போதும் புத்தகமும் கையுமாய் படித்துக் கிழிப்பவன் போல் வெறும் பாவனை செய்வான்.
தாயின் கனவுகள் வெறும் பகற்கனவாய்ப் போகப் போகிறது என்பது எனக்குச் சீக்கிரமே புரிந்து போயிற்று. காலத்தை விரயமாக்க வேண்டாம், அவனுக்குப் பிடித்தமான துறையில் அவனைச் செல்ல விடும்படி ஜாடைமாடையாக தாயிடம் சொல்லிப் பார்த்தேன்.

கேட்பதாக இல்லை. மகனை டாக்டராக்கிப் பார்ப்பதைத் தவிர வேறு லட்சியமே தனக்கு இல்லை என்பது போல, நான் சொன்னது எதையுமே அவள் காதில் போட்டுக் கொள்ளவில்லை. கடைசியில் காலம்தான் பதில் சொன்னது. தாயின் கனவு கலைந்தபோது, அவன் எதுவுமே இல்லாமல் வெறும் பூஜ்யமாய் இருந்தான்.

'உன் அம்மா..?' சட்டென்று தாயின் ஞாபகம் வரவே விசாரித்தேன்.
'அம்மாவிற்கென்ன என்னை தனியே நடுத்தெருவில் விட்டிட்டு மகாராசியாப் போயிட்டா.' சட்டென்று சுதாரித்துக் கொண்டு, கைகளை உயர்த்தி மேலே காட்டிச் சொன்னான். பார்வை எங்கோ வெறித்தது.

'ஐயாம் சொறி..!' அனுதாபப்பட்டு ஆறுதல் கூறினேன்.

கனவுகளை யதார்த்தம் என்று நம்பி ஏமாந்தவள் இவனின் தாய். இப்படி ஒரு பிள்ளையைப் பெற்றவள் மகாராசியாய் எப்படிப் போயிருக்க முடியும், பரிதவித்துத்தான் போயிருப்பாள் என்று, அவனது பதில் என்னை எண்ண வைத்தது.

என்னுடைய கடந்தகால ஆசிரியர் தொழில் அனுபவத்தில், இப்படி எத்தனையோ திறமை மிக்க மாணவர்கள் பெற்றோரின் வீண் பிடிவாதத்தால், தவறான பாதையில் வழிகாட்டப்பட்டு கடைசியில் ஒன்றுமே இல்லாமற் போவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இவன் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா?

கொஞ்சக் காலம் என்னிடம் படித்தவன் என்ற முறையில், அவனது இந்த நிலைக்கு நானும் ஒருவிதத்தில் காரணமோ என்று மனசு சங்கடப்பட்டது.

'நேரம் இருந்தால் எங்க வீட்டுப் பக்கம் ஒரு நடை வாவேன்' என்றேன்.
'எங்கே இருக்கிறீங்க..? முகவரியைக் கொஞ்சம் கொடுங்களேன்' என்றான்.
முகவரியைச் சொன்னேன். பவ்வியமாய் ஒரு துண்டுப் பேப்பரில் குறித்துக் கொண்டு நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

'கட்டாயம் வரணும் சரியா?' என்றேன்.

'கட்டாயம் வர்றேன், ஆனால் நீங்க யார் என்று இன்னமும் சொல்லவே இல்லையே..?' என்றான்.

அவனது காலடியில் கிடந்த நசிக்கப்பட்ட சிகரட் துண்டு என் பார்வையில் பட்டது. அந்த சிகரட் புகையின் நாற்றம் என் உடம்பு முழுவதும் சட்டென்று படிந்து விட்டது போல ஏனோ என் உணர்வு சங்கடப்பட்டது.

Read More

அர்த்தங்கள்

மீனா அபார்ட்மென்ட்ஸ். மூன்றாவது ப்ளோரின் 21ம் நம்பர் வீடு. சமையல் முடித்து ஞாயிற்றுக்கிழமை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியினை காண கண்ணாடி ஜன்னலின் திரைச்சீலையை மூட வந்தவளுக்கு திக்கென்றிருந்தது.
உடனே கணவனிடம் சென்று,

"இதோ பாருங்க, உங்க அப்பாவும் அம்மாவும் கீழே வந்துகிட்டிருக்காங்க, சும்மா விட்டோம்னா இங்கயே ஒரேயடியா தங்கிடுவாங்க. அதனால அவங்க வந்ததும் நாங்க திருப்பதி போறோம், வர ஒரு வாரம் ஆகும்னு
சொல்லி அந்த கிழங்கள விரட்டிடுங்க ..சரியா?"

"சரி சரி"

அழைப்பு மணி அழைத்தது.

கதவை திறந்ததும் மலர்ந்த முகத்தோடு அந்த வயோதிக உள்ளங்கள் வந்தது. உடனே அவன் தன்மனைவி சொன்ன வார்த்தை பிசகாமல் படபடப்போடு அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தான்.அவர்களும் பாவமாய்

"சரிப்பா...பரவாயில்லப்பா, இந்தப் பக்கம் ஒரு வேலையா வந்தோம்...இவ பேரன பாக்கனும்னா. நாங்க பார்த்துட்டு போயிடறோம்" என்றார்கள்.

குழந்தையை பார்த்ததும் சந்தோசம் கொள்ளவில்லை அவர்களுக்கு.
குழந்தையோ அழுது கதறியது.
கொஞ்சிவிட்டு அவர்கள் கிளம்பினார்கள்.

கதவை தாளிட்டு வந்து "அப்பாடா...போக வச்சாச்சு" என்று கணவனும், மனைவியும் சந்தோஷப்பட்டார்கள்.

அவ்வளவு நேரம் அழுத அந்த எட்டு மாதக் குழந்தை அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து 'கக்கக்கவென' சிரித்தது.சத்தமாய் அழது அரற்றிய குழந்தை திடீரென சிரிப்பதை பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டனர்.

"பாசமாய் வந்த அய்யா அப்பத்தாவை விரட்டி விட்டீர்களே.எத்தனை வருடம் உங்களுக்காக அவர்களை சிதைத்து
கொண்டு உங்களை இந்த உச்சியில் வைத்திருக்கிறார்கள்.அடுத்தவரோட
உணர்வுகளை உணர்ந்து, மதிச்சு நடக்கிறவன் தான் மனுஷ ஜென்மம். உங்களுக்கு போய் நான் பொறந்ததுல வெட்கப்பட்டு, வேதனைப்பட்டு தான் என் அய்யா அப்பத்தாவோட நான் இருக்க முடியலயேன்னு அழுதேன். இப்படியும் அப்பா அம்மா இருக்காங்களேன்னு உங்கள பார்த்து சிரிக்கிறேன்" என்று அந்த குழந்தையின் சிரிப்பில் அர்த்தங்கள் இருப்பதாய் அவர்களுக்கு
உரைத்தது.

Read More